Ùghdar
Dòmhnall MacNeacail
Fiosrachadh

Clàradh le D.H. MacFhionghain le cead Donnie MhicFhionghain.

Sgrìobh Dòmhnall MacNeacail, no Dòmhnall Iseabail mar a b’ fheàrr a dh’aithnichear, bàrdachd air iomadach cuspair, eadar gnothachan a’ bhaile agus daoine a’ siubhal chun na gealaich.

Chaidh an t-òran seo a sgrìobhadh dha Dòmhnall Robasdan, 24 Camas Chros. Chaidh am bàt’-iasgaich aige fhalachadh air Oidhche Shamhna agus chaidh an duan seo a sgrìobhadh s e a’ caoidh call a’ bhàta agus mar rabhadh dhaibhsan a bh’ air a cur am falach. Bha amharas ann gun robh Flòraidh leis an robh an taigh-òsta an sàs sa ghnothach. B’ e Bain am poileasman aig an àm.

Faclan

Och och mar a tha mi a’ caoidh mo bhàta,

A dh’fhalbh air sàile gun ràmh a-raoir

’S e Samhain bhrònach a tha seo dhomhsa

Bhon thug i bhòidse ‘s gun mi na broinn.

 

’S iomadh easgann-chaol is gabharnag

Biorach àlainn ’s mac-làmhaich grinn

Rinn thu gluasad fo ghrunn nan cuantan

Dh’fhàg siud o luaidh mi cho truagh, gad chaoidh.

 

Tha urras làidir agam an-dràsta

Cò leig am bàt’ agam ma sgaoil

Luchd an taigh-òst’ bha thu siud a Fhlòraidh

Nach tusa thòisich na do sheann aois.

 

Thuig mi do ghluasad am measg an t-sluaigh iad

Le do dhrathais uaine is tu gabhail òrain

Ach ‘drunken sailors’ cha dèan iad feum dhut

ls nuair thig Bain bidh mi leum le sòlas.